الوطن فينا و ماحناش فيه
و ندعى إن ربنا يشفيه
هاين عليكى إزاى يا عين تشوفيه
و هوَّ قبل الدبح بِنشَّـفيه

الوطن فينا و سَّميه زى ما تسميه
سميه ألم أو حِمل ليه نرميه
أو حلم بيصالحِك و بتخاصميه
منشور على حبل الأمل . . لِمِّيه

ما فاضلشى فينا غير قصاصة و حبر
و الصبر بعد الصبر بعد الصبر
إللى ناقصنا نشوف طابور عالقبر
و الناس يا ساقط يا ملحق فى الطاعات و الجبر

فاكرينها كانت أحلى ما فينا
فى ولعتنا . . بطَـبِة إيد تطفينا
فى شدتنا . . بِوِش رغيف تكفينا
و نتخاصم . . توصلنا و ترفينا

إللى يفوتك خَد تأشيرة للجِتة
و روحة تفضل تعسعس تحت ف الحتة
يلحق و يرجع قبل ما تتلفه العتة
و كل مرة يلاقيكى بتنقصى حتة

الغربة فينا و لو عايشين فى دوارنا
باع البهيمة و فى الساقية يدورنا
لا ميه حلوة ولا لمبة تنورنا
و غيرنا يشرب عسل و يحلَّى بمرارنا

عينى يا بلدى حاتوَلِّـف على الغربة
حانسى الكوارع و طشت الفتة بالشوربة
طفح المجارى و نرفع ديلنا للركبة
و نغزى العين نلطخ عالحيطان كُبَّة

الوطن فينا و لو رُحنا . . و لو جينا
يا دين فى رقابنا , يا سلاسل فى رجلينا
و مهما الناس تلَّـمَّعنا و تِجلينا
مافيش غيرك من الغربة ينَّجينا

يامصر فينا و حبك سر أوجاعنا
تراودنا سوا شبعنا أو جعنا
فى يومنا . . تطاردنا تصدعنا
فى نومنا . . شابطة فى دراعنا

حسن العربى       

القصيدة التالية  • القصيدة السابقة